my 105 truths bitin edition

MY 105 TRUTHS(bitin edition)
1. real name - Aldren Thomas
2.
3. hometown - san juan metro manila
4.
5. male or female - male
6. elementary - aquinas school
7. middle name - Ricohermozo
8. high school - don bosco technical college
9. eye color - darkest brown
10. hair color - Black
11. favorite number - 70
12.
13. favorite drink - tubig
14. favorite song - nothing in particular
15. are you a health freak - hindi naman
16. height - 5'4 ata... hindi ko sure eh
17.
18. do you like yourself - depende sa okasyon
19. piercings - wala
21. righty or lefty - righty.

FIRSTS
22. first surgery - appendix... batang incomplete na ako
23. first piercings - none
24. first best friend - lahat.
25. first award - hindi ko alam eh
26. first sport - piko, habulan, tagutaguan, black 123, patintero
27. first pet - caterpillar
28. first vacation - province. marinduque
29. first teacher - si inay
30. first crush - si... hindi parin niya alam hanggang ngayon eh
31. first phone number - ayun lang.... may memory gap na ata ako eh
32.
33.
34.
35.

LASTS
36. last song you listened to - masaya (piano version)- bamboo feat. ria osorio
37. last out of state - never had one
38. last plane ride - hindi ko alam kung nakasakay na ako dun eh
39. last vacation - antipolo
40. last fight - nung logic, kalaban ko si keso
41. last message on friendster - jav. 'read...'
42. last car ride - can't remember, always ride a bus...
43. last thing you bought - ticket ng bus
44 . last thing you ate - dinner.
45. last thing you drank - tubig
46. last on your top friends - wala naman...
47. last movie you saw - transformers pa ata
48.
PRESENT
49. eating - kakatapos lang eh
50. drinking - wala pa naman
51. im about to - sleep and post this to multiply
52. listening to - silence
53. waiting for - something
54. wearing - tshirt and shorts and shempre underwear
55. want kids - oo naman
56. want to get married - hindi pa ngayon
57. where do you want to live? - i don;t know either
58. where do you want to go to college? - college na ako pero sa na sa uste
59. no question - watta question... the answer is yes
60. how many kids? -  2
61. still talk to parents? - depends on the argument
62. want to be rich? - sana
63. want to be famous? - pwede rin
64. will there be flying cars? - possible
65. bout underground living? - pwede rin
66. are these questions crazy? - yung iba nakakaasar
67. careers in mind - chef, engineer, teacher

WHICH IS BETTER WITH THE OPPOSITE SEX
68. lips or eyes - parehas lang
69. hugs or kisses - hindi ko alam yang mga yan eh
70. shorter or taller -  shorter
71. tan skinned or light - kahit ano basta bagay sa kanya
72. romantic or spontaneous - ????
73. dark or light hair - dark
74. muscular or normal - normal
75. hook ups or relationship - relationships.
76. similar to you or different - different.
77. trouble maker or hesitant - neither

HAVE YOU EVER-
78. kissed a stranger - no
79. drank alcohol - yes... isoprophyll
80. broken a bone - nope
81.
82. broken someones heart - i dunno
83. turned someone down - yes
84. done drugs -  never
85. liked a friend as more than a friend - i don't know either

DO YOU BELIEVE IN
86. yourself - there is some regret but yes
87. miracles - oo naman
88. Easter Bunny - hindi
89. Santa Claus - ay hindi ba?
90. Sex on the first date - nope
91. angels - yesyes

ANSWER TRUTHFULLY
92. Is there one or more people you want to be with right now? - oo naman
93. Are you on Friendster a lot? - nope
94. Are you cool? - i don't know

LASTS
95. Text message - divine
96. Recieved call- james
97. Call made - lex
98. comment on friendster - pareng mario
99. Missed Call - wala pa naman
100. Person you hung out with - james, lex, melwin, teddy, keso, herwin, urot
101. You hugged - wala
103. You talked to - ate zen
104. You slapped - wala naman
105. Said I love you to - wala pa

ninakaw ko galing kay caramelstars. nagpaalam ako bago nakawin... salamat!

sojourn

kahapon. december 20, saya, unang araw ng walang pasok. gumising ng tanghali at pupungas-pungas na naghilamos, nag mumog at nag almusal. tapos nun, sinulit ko muna ang unang araw ng christmas break. sundo na ako kay micmic kasi 10 am ang dismissal nila kahapon. nung papunta na ako sa skul ni micmic, may umihip sa akin na simoy ng hangin. my golly pasko na pala. kaya maaga ang uwian ni micmic eh kasi christmas break nila. pagdating ko sa skul ni mic, nagulat ako kasi may malaking regalo sa tabi niya pero sabi ko, kay micmic kaya yun? pagtawag ko sa kanya, bigla niyang kinuha ang regalong malaki. sa kanya nga. nanalo daw siya sa raffle ng skul, and the prize is a turbo broiler. tapos hindi ko alam kung bakit kami nag super trip ng kapatid ko... lakaton kami papuntang bahay. christmas na nga... kahapo ko lang narealize. pagdating pa eh, tinulungan ko sa pag balot si ate zen... pagkatapos nun. konting higa tapos, trabaho na. tumawag ngayon si tita lulu, sabi daw eh pupunta na si lola dito sa bahay. akala ko konti lang ang dala , yun pala eh halos mapuno yung kalahati ng sala namin. ayus, isang balik bayan pero nanggaling lang sa antipolo. so, naglagay na ako ng wax, floor wax to be exact..... yung nasa lata ng pintura... meron nun, at kulay red pa! pampaganda ng sahig namin na panget. baka kasi may pag asa pa eh. tapos nun. dumating nga si lola, medyo nainis ako sa dami ng kanyang "bagahe" pero masaya din kasi tagal ko nang gustong puntaan si lola sa antipolo pero hindi naman magawa. walang time at short sa budget. so ayun. isa pang dumating kahapon ay si ate jeni (hindi ko sure yung spelling...), sumama siya sa amin sa pagsimbang gabi. nag paturo rin si micmic sa akin na mag chess... she's got talent, now, it depends on her attitude. talagang maganda naman ang araw ko for these reasons... sana ganun lang lagi.

ngayon naman, it's friday, maganda ang sikat ng araw at sulit dahil, scheduled laro namin ng basketball ng team kaplogs. grabe ang tagal ng hintayan sa may simbahan. ang dating planong pagpunta kila lex, nadivert na lang sa oz quadrangle. laro mode kasama si urot, lex, james, ako, keso, teddy, melwin, herwin... laro to the max kami at enjoy kahit na maraming casualties. saya naman at sabi daw eh baka maulit daw yun, next year na. nakakapagod nga ngayong araw eh, tapos nun, nagluto pa ako, nasermonan dahil sa sinaing nanaman. minsan nakakasawa, pero ayus din naman kasi ang pangit naman kapag walang thrill. yan ang na realize ko ngayon, habang nagtatype ng blog. na ang buhay, maeron talagang mga nangyayari out of hand, yan ang nagbibigay ng thrill sa buhay, ang problema. pag wala ka kasing problema, balang araw masasawa ka rin sa buhay mo at ikaw ang gagawa ng sariling mong problema. it's a challenge, not suffering, eventhough there are times na sobrang hirap ng buhay at susuko ka na, then something comes along to help you, to remind na you are the most brilliant living creature that had been made by god. life is just life but then; always you have a choice, a chance to be what you want to be. nasa iyo lang talaga if you will grab that opportunity. if you will settle for some, or if you will live you're life a little bit less ordinary...

im creating this log book, just like some bank, it's an investment that in some day i will earn from it. im doing this as a ritual, maybe to release some burdens and furthermore, to record events that in due time will be forgotten, i like to take pictures but sadly i don't have camera so it's the only way i can share what i see today, maybe in not such an ordinary eye. to, also share what i realize about life. that in some way it can connect to others.

tama na ang drama, maghuhugas pa ako ng pinggan kaya tama na muna ito... bukas nman.

....

possibilities... a picture perfect fitting

gumising nanaman ng isang araw na masaya. pumasok ako ng maaga kahit na walang vincentian studies at philippine literature. tapos next subject ay integral calculus... sa pag kakaalam ng lahat ng mga kaclase ko, may pasok pa bukas at mag ququiz pa. nababadtrip nga kami kasi akala ko na hindi naging bata si mam at wala rin siyang balak mag pasko. ina-nounce niya kanina na walang pasok bukas, merry christmas na daw. ang masiste niyan, bwenas ang aming first quiz sa kanya, unang meeting namin sa 2008.. walan joe... japunks talaga si mam.. pero at least. hindi na siya bitter at naramdaman na rin niya sa wakas na magpapasko na. tapos break namin. kain tapos laro kami ng nfs-most wanted... ayus din naman. tapos, physics lab na, parang tinamad na rin si mam dahil pasko na ... pinatritripan namin si marian kanina. hehehe, lakas tama namin kanina, siya lang kasi ang kaisa-isang babae sa group six sa physics lab kaya ganun... initiation para maging one of the boys na... pinagexperiment niya kami ng sandali tapos uwian na!!! ang saya naman nitong araw na ito... sana ganito na lang lagi at no worries. bago kami umuwi, punta muna kami sa sm at naghanap si lex ng tshirt... nagkahiwahiwalay na at niyaya ako ni lex para mag laro sa quantum... intial d kaso i lost count dun sa standing namin. pero sa huling laban namin talo ako... i admit defeat! maganda ang laban exciting... sa susunod...!

pauwi na kami, sumakay ng bus... dun na ako nagumpisang mabadtrip! tagal ng bus... trapik kasi sa daan! ginagawa ko na ang lahat para maaliw ako... walang epektib...kaya tinulugan ko na lang ang aking pagkainip... pag kagising ko, hindi ko alam kung ano ba ang dumapo sa akin para maalala ko ang philippine history class ko... nagkaroon kasi ako ng 0 (zero) na grade sa lecheng klaseng iyon eh. ang prof namin dun ay si mam padrilanan (pasensya na kung may ibang ms. padrilanan na makakabasa nito... kung hindi po kayo nag turo sa adamson at biglang umalis sa university... hindi po kayo iyon..) na walang ginawa kung hindi mag pareport... wala naman siyang ginawa doon kung hindi umabsent ng umabsent... binigyan niya ako ng zero grade sa subject niya... tinanong ko ng maayos kung bakiut nagkaganoon ang aking record. hindi naman ako nagkulang sa kanya... sabi niya aayusin daw niya... tapos bigla na lang na hindi siya pumasok... ayun... kaya hanggang ngayon nagdudusa ako sa kanyang ginawa. siya ang may kasalanan nito, hindi naman ako nagkulang sa kanyang subject, pero ano ginawa niya sa akin... sa tingin ko, hindi naman ako nararapat na makakuha ng ganoong paghihirap lalo na galing sa kanya. wala manlang pasubali basta umalis at nagiwan sa akin ng isang malaking bangungot na hindi maalis. hindi ko nga alam kung ano ang magagawa ko sa kanya kapag nakita ko ulit siya sa kung saan. medyo naiinis na rin ako kasi ang tagal tagal ko ng inaayos ang problemang ito sa social sciences department pero sa hindi ko alam na rason eh hindi parin naaayos dito... matagal na akong naghihintay at nagpapasensya... summer pa last year, inaayos ko na yan at hanggang ngayon, mag susummer nanaman, baka hindi pa ayus ito... ang ikinakakaba ko lang ay baka ma terminate ang kasong ito at ipaulit sa akin... HINDI KO UULITIN YANG SUBJECT NA YAN!!! BANGUNGOT ANG NARANASAN KO DYAN!..

well. kinausap ko si inay about this and tanggap ko ang sasabihin niya... ang aming argumento ay naglead sa mas malaki pa. well, we set yung mga possible solutions for our problems... as of now, it is alpha tested.

papasok ba bukas o hindi... yan ang tanong ngayon. bahala na pag may papasok bukas... sama ako...

all problems has a solution, nasa iyo nalang yun kung i-mamaterialize mo yung solutions mo or you will let your problems as always problems and run away from them...

lahat nakasalalay sa iyo at walang relation ang destiny dyan or some sort...

it's all in you...

depende kung paano mo titirahin ng head shot ang problema,.,

a secret

ngayong araw, it's a good start, gumising ako ng umaga naligo, ginising ang kapatid ko, nag plantsa ng polo na susuotin ko. kumain at umalis ng bahay. papunta sa sakayan namin ng bus, mga 50 feet away, nakita kong may dumating na bus, at tinakbo ko ito para makasakay. may exam kami kasi sa physics, hindi ako nagkapag aral ng mabuti dahil sa hindi ko alam na mga rason, tinatamad ako. talagang tinatamad ako at hindi ko alam kung nagbreak down ba ako o ano? hindi naman ako dating ganito pero, hindi lang talaga alam.

pagkaexam, intergral calculus, ang lahat ay nag bargain na kay mam para walang pasok sa friday, wala pala talagang pasok sa friday, sa thursday, at susulitin pa ni mam dahil may quiz. i don't know,., hindi ko lang talaga naaappreciate ang ginagawa ni mam dahil parang nagtuturo siya para maykapagturo lang, wala yung sense ng accomplishment. basta magtuturo siya at wala siyang pakialam kung papasa ba ang mga estudyante niya o hindi. hindi ko alam.

pagkatapos ng integral calculus, logic. may short quiz kami. saya ng quiz.,. madali lang, sabi ko nga buti pa kung ganito ang professor ko, well, meron talagang kung ano na nagbibigay ng identity sa mga nagtuturo, baka ang truth sa likod ng pagtuturo eh hindi yung may maipasok ka sa utak ng estudyante mo pero yung ma-explain mo ng maayos, without giving the stress. some are born teachers, some want to teach, at ang iba, it's really a profession, period. hindi naman 'bias' , nagugustuhan ko lang ang nagtuturo pag may nakukuha ako, o kahit na wala akong makuha eh gaganahan ka sa pagaaral. hindi puro stress ang nakukuha mo, pagkatapos ng isang lesson, assignment then next lesson. nagiging cycle lang. and it ends there, kapag pasado ka o bagsak.

break, kain kami sa maan's courtesy of lex anthony paloma. birthday nya ngayon eh. nilibre kami ng lunch... then, autocad, tapos tambay sa labas ng cl22. tawanan, chitchat, lex, ako , teddy, tina, at jamie . tapos umakyat kaming lahat sa 4th floor, may kanya kanyang agenda. sinabihan namin si james na maaga ang uwian namin, pinauna na kami kasi 2 pa naman ang clase niya. nagkahiwahiwalay na tapos, umuwi na kami ni lex. ang tagal naming mag intay ng bus. grabe. konti ng mga bus na dumadaan. wala kaming ginawa ni lex sa paghihintay, kaya nag kantahan na lang kami. super trip.

roaming around. thinking for awhile. then a certain thought came.

"it is only with the heart that one can see rightly; what is essential is invisible to the eye. it is the time important you have wasted for your something or someone that makes the it so important."  

everyone i tired of doing sorts of things. it is not noticed because many are capable of hiding it very good. everybody says that what he or she is saying the truth. iba-ibang perception yan. pero, it runs down on a thing... the question is on what you want to and what you believe. somethings are percieved by our senses. pwedeng totoo, pwedeng hindi. nasa iyo na iyon kung ano ang paniniwalaan mo at kung ano ang gusto mong gawin sa sarili mong pangarap. as of now. i don't know what i want. abnormal siguro ako. hindi ko lang alam. basta im finding my inspiration. to give light


a flower


someone that i can waste my time.

character...

naisahan nanaman ako ng matindi kong kalaban... ang calculus. i did all the preparations needed to pass., nagrebyu naman ako ng maayos. pero bakit ganun. mahal ko si integral calculus ero hindi niya ako mahal. parang isang masaklap na lovestory naming dalawa. pang asar... bago mag i.c. lax pa ako, tapos nung dumating yung test paper, ayun, stun ako... walan joe... pang asar, sana hindi na lang pala ako nagrebyu... sabi ni jemil, prelim pa lang naman eh.... ngayon tumindi pa ang doubts ko kung papasa pa ba ako... sabi nila kahit saan, at kahit kailan, parating may chance, na sa iyo na lang kung kukuhain mo. prelim pa nga lang... may mid term at finals pa. meron pa rin namang summer na sana hindi ko na abutin... grabeng pasakit yan...

may nabubuong perception sa utak ko na ang calculus ay ginawa lang para pahirapan ang mga bagay-bagay. tinuklas yan ng mga taong walang magawa sa buhay. tipong natuklas yan ng mga taong tambay sa kalye... kaasar talaga... hindi pa rin ako mawawalan ng pagasa... liligawan ko parin til the end si i.c. and maybe, someday, well be happy together.... OYEH!

no doubts about it. bagsak ako sa i.c. ngayong prelim. patay tayo dyan.

nagkakaroon na ata ako ng inferiority complex, dahil parang may mga certain things sinasabi ng aking mahiwagang thoughts, 'hindi mo kaya yan' at yan ang nakakaasar. i don't know kung ano ang makakatulong sa akin para maging maayos ang lahat... im looking for my inspiration, maybe she will change me, maybe i need her now at nakakasawa ng maghintay, baka rin hindi pa ngayon. bubulukin ko ang sarili ko sa kahihintay. dadating din yan, ng hindi daw inaasahan. talagang 'fate' lang ang hinihintay ko... sana wag itong matulad sa integral calculus.

things are to be used and people are to be loved. that's a basic concept. but then alterations come. things now are loved and people are used. saya ng buhay,., kung ang mga babae eh naghihintay sa kanilang prnce charming. maybe ako? hinihintay ko ang panahon na makita ko ang ililigtas ko.

now, i just want some peace of mind. to release all the stress that i am feeling,., kailangan ko ng break. to realize my potentials and get back to the track. grades, they are figures that all matured people specially old people look. now i don't realize why? bakit sa school, walang grade ang character, at puro calculus, physics and other subjects lang ang meron. bakit may mga bagay-bagay na hindi maapreciate ng tao tulad ng effort na isinasagad ng taong desperado. figures, when we we're young. senseless yan, all matters is that we've done our best, and that's the best that we can do. somethings are taken for granted. and as a child we tried so hard and yet even we fail, there has a sense of accomplishment. then we wake sometime, figures make the world move. and now, all things are not appreciated. no sense of enjoyement but work work work. maybe character is something that old people are afraid to look, and that's why they don't grade it. figures, grades are now the main in finding your job and bosses don't look for character. maybe that's why problems step up because, people don't want character, all they want is figures. that, maybe also a reason for some disparity among people. people are rational beings. it has also it's own immaterial essence. making every peple different with each other. others like figures, several choose for character.

character makes a person to have a substance.

not figures.

but in the end it's your choice, if you choose between figures and character or even both of them.

it is just an output of a playful mind on things





time to move on, may exam pa ako sa physics bukas at 'quiz' sa logic. iagdasal ninyo na sana pumasa ako... hehehe

the moon smiled to me sarcastically

i appreciate better the misa de gallo to today. ang aga namin
gumising para mag simbang madaling araw o misa de gallo.
paglabas namin ng bahay, mahangin pero hindi gaano malamig.
lakaton kami papuntang simbahan kasi malapit lang naman sa
bahay. on the way palabas ng compound, nakita namin si kuya
pete na naghihintay, ang sabi niya akala daw niya eh 4:00 yung
mass. 4:30 pala kaya nag hintay siya. lipas oras sa daan pero sa
loob nga ng compound na tinitirhan namin. so yun naglakaton
na kami. dumating kami sa simbahan, marami nang tao, as in
sobrang dami na ng tao. sila mama, pumasok at pinilit na
makapasok, kami ni kuya pete sa may labas lang, mainit na
masyado sa loob eh. all went well, except for one point in the
mass. medyo dinalaw ako ni mr. sandman, sakadahilanan na
sobrang boring at very shallow ang homily ni father. as always
kapag siya ang nag mimisa tapos nachachambahan namin.
grabe, talagang ung substance na hinahanap ko, wala. meron
lang siyang prepared na babasahin, un lang. sana sa susunod
na misa de gallo eh ibang pari naman. pagkatapos ng misa,
bumili sila mama ng puto bungbong at bibingka. sarap ng
almusal. ako naman diresto ako sa panaderya, bumili ng
mainit na pandesal. pag uwi, nagluto ng konting hotdog at itlog.
kape. instant almusal, wala pang 5 minutes. tapos kumain,
nagpalit lang ako ng sirang shower curtains. nagbukas sandali
ng tv at tumulog, nabitin ako sa panaginip ko na hindi ko
maintindihan kaninang bago mag simbang madaling araw.
then, gumising ako ng 11 am. nood ng kapete, ayus naman.
hindi ko na alam ang pinaggagawa ko nung tanghali kung hindi
mag linis at magdownload ng kismet at sandali lang. tapos
soundtrip. dumating si tita nori sa bahay, chit-chat ng konti
tapos natulog muna si tita nori sa amin kasi wala pa siyang
tulog sa maraming rason na kakain ng oras kapag tinype ko
pa...joke... basta marami siyang ginawa at nagsimbang gabi din
siya... masyadong marami na hindi ko na ma-enumerate. 4 na,
luto ng para sa hapunan. hindi naman kasi uso ang tanghalian
eh. marinate ng iiihaw, nag sangag ng kanin, nagsaing. tapos
nagihaw. ng hapunan. ang init, sa harapan ng aming lumang
ihawan, natuluan pa ako ng kumukulong langis galing sa
porkchop na inihaw at ngayon ay may souvenir ako galing sa
porkchop na nakain ko na. quits lang kami. tumingin sa langit

habang nagiihaw. nakita ko ang buwan. smiling very sweetly sa
akin parang nakakapangloko at kamuka ng ngiti ng chesurecat
sa alice in wonderland. nagising na si tita nori gabi na, may
buwan na eh. tapos tinext si mama. nagusap sila, at umalis,
hindi na nga nakakain sa amin (sayang isinama na namin
siya sa niluto ko tapos.... ) pero naintindihan ko naman kasi
wala pang nagluluto sa kanila, ang hirap din ng tayo ni mama.
nakuha ni tita nori yung sapatos pero yung pera, hindi...
nakakaasar si mama,. hindi manlang binigyan ng
consideration si tita, grabe hirap ni tita tapos hindi sulit yung
punta niya dito... lam kong asar na asar na siya kaso tinago sa
amin pero alam namin na ganun yung feeling niya... grabe...
asar talaga ugali ni mama... hindi ko mapigilan pero naawa ako
sa kalagayan ni tita nori ngayon...
i just pray na sana maging maayos yung buhay niya. sana
guminhawa naman ang lagay niya. sana po...
ngayon. nagboblog ako at hindi pa nagaaral para sa exam namin
ngayon... feeling ko lang na kailangan ko itong ilabas.... it's a
big burden to my conscience... mamaya pupunta ako sa
anticipated simbang gabi... hindi ko talaga kayang gumising ng
ganun kaaga... talo ako laban sa antok...
kailangan ko ng mag aral...

..

kismet

Didn't mean to take you for granted
Didn't mean to show I don't care
Didn't mean to throw away this once in a lifetime of chance
Being with you

And I'll drive for 2 hours
To bring Butterfingers
I don't mind the distance
This kismet's a dance

This time I surrender
My everything forever
Life doesn't matter
Just our souls together

Pride no longer has room in me
On bended knees in public I cry
Your name for everyone to know that I love you, I love you
Please hear me now

And I'll drive for 2 hours
To bring Butterfingers
I don't mind the distance
This kismet's a dance

This time I surrender
My everything forever
Life doesn't matter
Just our souls together

This time I surrender
My everything forever
Life doesn't matter
Just our souls together

And I'll drive for 2 hours
To bring Butterfingers
I don't mind the distance
This kismet's a dance

This time I surrender
My everything forever

And I'll drive for 2 hours
To bring Butterfingers
I don't mind the distance
This kismet's a dance




sandali lang

Wala na kong magagawa
Para mapigilan ka
Tinatanong ko ang sarili
Kung san ako nagkamali

Di ko rin inakala
Na ika’y mag-iiba
O kay saya ko sa ‘yong piling
Bibitaw ka rin pala

Di ka ba nanghihinayang sa atin
Kailangan pa bang tapusin

Sandali lang
Wag mo munang
Sasabihing ayaw mo na
Di ba pwedeng
Pagusapan ang lahat ng ito

Kaya pala unti-unting lumalamig
Ang iyong mga halik
Di ko na maramdaman
Ang dati mong pag-ibig

Di ka ba nanghihinayang sa atin
Kailangan pa bang tapusin

Sandali lang
Wag mo munang
Sasabihing ayaw mo na
Di ba pwedeng
Pagusapan ang lahat ng ito

Di ko alam kung may nagawa akong kasalanan
Bigla ka lang nang-iwan ng walang dahilan
Walang dahilan
Sandali lang

Wag mo munang
Sasabihing ayaw mo na
Di ba pwedeng
Pagusapan ang lahat ng ito

Sandali lang

a note

dear ma,

    im sorry for all the things that i've done to you... im

also sorry for me being a failure. sometimes i think that i don't

deserve anything from you. i am also sorry for being mad to you.
there are things that i can't really solve by myself. at times hat i

need you. i can't really understand why there is no substance. i

can't really figure out. i hated myself because i can't make you

feel that there are many times that you are wrong. i don't want

your  attitude in thiings and i think that you are the one to

blame in the things that you are doing. palagi mo na lang

pinapansin ang mga kamalian ng ibang tao and yet you don't

want to see your's.  you always think about your problems ad yet

you don't reallize that i got one to, too many to handle. you

always want to go back to your hardships therefore you ignore

mine. you also don't know, now as a boy, im not yet a man

because there is no way to improve myself because you throw to

me everything that is bad. now i cannot reach out, because you

really don't take me seriously. i always smile, i always laugh but

when i am serious and im crying all you do is laugh. im only a

boy, i always cry not because of bruises but because of what you

are doing. i always pray that god will touch your heart and yet, i

don't know... i stay below because i want for you to realize in your

self what you are doing, and i am still hoping for that to come. i

don't know why i can't really hate you. i just don't know. i am not

really good at speaking but in this, i can say what i really want to

say without the feeling disregarded. i seek help, for you to

improve your attitude and i also pray for it. when i when to the

church one day, i seek help, and many times i pray for you. you

might not read it, but if you do, please understand. i think i

cannot anymore realize my potentials. i've also got dreams not

only for myself but for the family. at times you say something to

me, i think that it really don't help me to feel anything better. i

am needing for your appreciations but it won't come... may you

solve and surpass you trials in life... that's all i wish for but i

think won't hear that. your mind is closed for all the things

might come. that's all..