tula

higit ka sa maganda

higit sa makikita ng mata at matatanaw ng diwa

higit sa maipipinta ng awit at malililok ng salita

higit sa malilipadng pangarap at masisisid ng tula

by

rogelio manglicmot

feel (edited)

a love too much suffocates

a love too less nulifies

love without moderation destroys someone. it nullifies and  suffocates.

a person who endures this is a person who will one day become passive and will not know how to feel it

(many thanks to the person who proof read this... you know who you are... TY men)

pandacan

hindi pa tapos at ongoing ang paggawa.

kandila

may sinindihan akong kandila... medyo maliit lang at konti na lang. maliit na ung wick... 

unang sindi

namatay

 parang walang pagasa

dahil sa sobrang liit nung sisindihan parang hindi na aapoy

pero sinubukan ko ulit

medyo ok dahil  kahit papaano nagkaroon ng sindi

kinakabahan ako baka mamatay

pero kahit ganon pa man. tinitignan ko

sinusubaybayan ko 

para sa sandaling mamatay ulit ay sisindihan ko

hindi ko papalitan kasi hindi pa ubos

pakonti konti. nagbigay siya ng lakas

lumalaban para lumaki ang sindi.

iniwanan ko na. pero sinusulyapan ko ulit.

may tiwala ako na kaya niya.

pag namatay ulit. andito lang ako at ang posporo para bigyan ito ng ilaw.

engrish

comedy

i'm just looking around in youtube then

i stumbled with this one...

dick and rick hoyt.

the ironman challenge


A son asked his father, "Dad, will you take part in a marathon with me?" The father who despite having a heart condition, said, "Yes".

They went on to complete the marathon together. Father and son went on to join other marathons, the father always saying, "Yes" to his son's request of going through the race together.

One day, the son asked his father, 'Dad, let us join the Ironman together; to which his father said, "Yes", too.

For those who don't know, Ironman is the toughest triathlon ever. The race consists of three endurance events of a 2.4 miles (3.86 kilometers) ocean swim followed by a 112 miles (180.2 kilometers) bike ride and ending with a 26.2 miles (42.195 kilometers) marathon along the coast of the Big Island.

Father and son went on to complete the race together.

Based on the TV interview of Dick and Rick Hoyt, Dick, the father explained that Rick while still in his mother's womb, the umbilical chord was wrapped around his neck cutting off oxygen to the brain.

And when Rick was born, the doctor who was looking after Rick told Dick and his wife that Rick would never be able to walk nor talk all his life that it would be best that they put him away. But the Hoyts would not be willing to do such a thing and decided to bring him home instead and decided likewise to treat him just like anyone normal kid. So that when the family went for a swim, Rick went with them and so on and so forth.

It was one day while wathing TV (if my memory serves me right) that Rick saw a benefit marathon for a paralityc child and he wanted to be a part of the benefit marathon. And that started both father and son with their races even while Dick had a heart condition and Rick himself was not well all the time. In fact there were two years where they were not able to join the races because Dick had a heart attack and the other year was that (if I remember it correctly now, Rick was the one who had a problem.

And also based on an article that I read about them, both had so far completed 212 triathlons, 4 15-hour Inronmans. And that it was two years back from today, when Dick had his heart attack, and his doctor said, had it not been his good physical condition on account of the races, he would have died 15 years ago.

Both then via the races have served one another in a loving and wonderful way.

Dick humbly said in the interview when he was called a hero by the interviewer, "I just simply love my family".

And indeed, he loved them even as he loved Rick that much that he committed himself to do the tough physical demands of the races and the triathlons, the Ironman that his son may have the chance to enjoy the races and be a part of life. And in a return show of love and appreciation, Rick says this of his father, "Dad is my hero."

And to end my inputs on the father and son, I'd like to end what Rick says that he likes most...(Rick types using a special machine), he says, "The thing I most like is my dad sit in the chair and I push him once."

Artist - Kseniya Simonova - Sand Animation - Ukraine's Got Talent 2009 Winner.flv

so... do you think you can express something...

how about connect something to the hearts of the audience and have a small talk...

september 26,2009 (late ang post...)

ang likod ng pinto.. 

It was a gray morning and they all wondered how they would fare.

isang linya sa kantang the general na kinanta ni bamboo... 

09-29-09. kami kami ay nagorganize kung saan kami pwedeng makatulong sa mga nasalanta ni 

ondoy. sa abs-cbn, ayn ang proposal ko. tinawagan ko yung sagip kapamilya. iniiiskedyul kami 

ng linggo ng umaga... malabo so hindi ako um-oo. usap usap sa conference. at napagdiskitahan 

ng grupo, tayo at lumarga bukas sa adamson!

yun marami pang nagulit ng oras na 8 am kita kits sa skul. 

dumating si inay nang gabi. pagod... sumegwey ako...

ma pwede bang sumama bukas? mag....

mamaya na... pagod ako

ayun barado... kaya bumwelo ulit at umahon muna sa kahihiyan. nung medyo ok na.... nag 

paalam na ako. nung una ayaw pa eh... pero pumayag na din kasi gusto din niyang tumulong sa 

mga nasalanta ni ondoy. sabi ko kahit isang supot lang ng damit ok na... so nag prepare siya 

ng isang bag natapos siya ng 11 pm... ok na... lalarga na ako bukas.... oo nga pala nag 

skedule ng jogging mamayang madaling araw....

ang kaso mo... 

nag stretching na ako... handa na akong tumakbo eh... kaso mo 5:30 am... paglabas ko ng 

bahay... balik ulit sa loob. 

ma, wag na nating ituloy, naambon baka magkasakit pa kayo hindi kayo sanay na maambunan 

eh... 

so aun...bumili na lang kami ni mic mic ng pandesal para sa almusal. 

6:30 am hmmmm... prepare na ako sa pag alis eh... ayaw ko din malate..7:15 umalis na ako ng 

bahay... excited... pers taym ko tumulong... gusto ko sana sa maaksyong lugar... kasi idol 

ko ang pawer reyngers sa pagiging maaksyon.... so ayun... dumeretso muna ako sa loob ng 

skul. naghahanap kung saan ilalagay yung dala kong isang supot ng damit. so nakita ko si 

shuvaker (palayaw na binigay ng iba kong ka batch) si alvin na vp ng student government pati 

yung prof namin sa logic na nagaayus. 

pinaiwan sa akin yung mga damit sa office ng prof namin... tapos tumuloy na ako sa meeting 

place. sa gilid ng simbahan.

. .. dumating ako sa meeting place. 7:59... hanepan kasi yung bus na nasakyan ko... hindi 

marunong umapak ng break, palibhasa walang trapik... wala ding sasakyan sa daan. 

hintay hintay... 

ayus  si mark jemil cable... poging pogi ang arrive at himala hindi gaanong late... so 

aun... kwento kwento... usap usap... nagkwento ako ng aking amporgetable experience kay 

ondoy.. ung mga panahon na naginom kami ni ondoy... siya sagot sa drinks... 7:30... hanep 

yung mga kausap namin leyt... ayaw pa naman namin ni fafa jemil. lols.. so hintay hintay pa 

ng konti... tapos may dumating na hindi namin inaasahan... si tsup.... dumating,,, hindi 

kasama sa confe... may dalang isang supot ng de lata.... ang malupit, napansin ko eh may 

resibo pa yung binili niya... XD so pinatanggal ko... medyo nakakahiya kung makikita pa ng 

mga bibigyan yung resibo... tapos dumating si leoben. un batsi na kami papunta sa venue...

ang daming taong tumambad sa amin... ahhmmmm.. hindi pa ata lalagpas ng 25.3... so aun... 

hintay hintay... kwento kwento... kahit papaano nadadagdagan... sila paul, melwin, arwin, 

mariu... basta dumadagdag kahit papaano... tapos. nag attendance kami para sa mga nagdala ng 

goods... 

kung hindi maaksyon dito... sa st. paul na lang tayo sabi ni cable

oo nga... kailangang kailangan nila ng manpower dun... para sa pag rerePACK.

oo nga pards... pwede din sa st. scho

tama... basta sa all girls... kailangan nila talaga ng manpower para sa pagrerePACK

tama... maganda dun... pwedeng isahan. dalawahan... pila pa sila

walang hidden agenda sa panchichicks... purong kawang gawa lang at may halong 500mg ng 

kalokohan... wala kaming magawa eh... hindi pa nag uumpisa ang maaksyong pagrerepack... maya 

maya... pinatawag na para sa briefing ng gagawin ng mga gustong magvolunteer... mga 

naghahanap ng aksyon.... kami yun... ang maaaksyong bata (patok na patok sa araw na yun yung 

word na maaksyon eh... hindi ko alam kung impluwensya ng power rangers)

sa opening words ni mam ragos, hindi ko alam kung anong posisyon niya sa skul... pero admin 

siya, sabi. nangangailangan siya ng tulong para mag assess ng mga casualties ng skul... 20 

students daw... si alvin yung pinaghanap ng tao since na vp siya... kami ang 

napagdiskitahan... ok lang sa amin pero sana, gusto namin yung maaksyon na sa labas ng 

skul.... maputik, madumi yung tipong pagkatapos namin dun... wasted kaming lahat....

pero tinanggap na din namin kahit na medyo alanganin... ok lang... pang warm up... so 

ayun... dinala kami sa office... briefing para sa gagawin naming class c mission... si mam 

ragos eh ok naman... kahit na medyo pang family size siya... ok lang... maayos kausap. may 

paninindigan ang mga bawat salita... lahat ng mga kasama ko ece... ako former... at 

currently... archi.. at ang lokong si mga kaibigan ko... ginatungan pa... simple lang ang 

pinagawa sa amin.. buddy buddy , pupunta sa mga assigned na buildings at specific 

departments para magbigay ng form, na fifill-upan naman ng mga nandun sa dept...pag walang 

tao...ilagay "out" tapos iiwan yung form... at pagbalik kay mam. siya na daw bahala 

sumentensya (sound effects:thunder crashes)... natapos kami eh around 11:26:32 am (barbero 

amp) sa briefing at pinag meryenda muna kami bago madispatch... ang ka buddy ko si fafa 

jems... hindi namin ramdam yung pinagawa maswerte kami kasi sa 2nd floor kami... parang 

walang nangyari... ang nasalanta talaga eh ung nasa 1st floor... dun natoka sila jemil... 

kami natapos kami kaagad at binalik na namin kay mam ragos.tapos tambay...

kanina nag attendance kami... may libre palang lunch yun... ayus... hindi talaga kami 

gagastos ng kahit ano... nag uumpisa na din ang pagrerepack... marami na din ang mga tao... 

lahat excited... natoka kami sa bigas.... tawag nga sa amin eh bigas boys... may taga salok 

ng bigas. taga bukas ng supot na lalagyan ng bigas... at may taga buhol ng supot na may 

laman nang bigas... ako yung taga buhol... XD simple lang yun trabaho pero mabilis ang 

phasing ng bigas boys... kaya kahit papaano medyo nakakangawit din... ang kaso mo... mga 

isa't kalahating sako ng bigas lang ang nandun... konti lang yung trabaho namin... bitin.... 

ito na ba yung aksyong hinahanap namin? parang bitin... 

ayun nabitin nga kami... wala nang dumating na bigas. picture picture muna ako.. tapos 

tingin sa ibang mga classmet na maganda... XD... tapos kain na kami ng lunch... dinadasal na 

namin na sana masama kami sa field.... 

pagkatapos namin kumain... tumambay ulit kami... medyo napagod din... hakot ng mga goods.... 

ikot ikot... kaya pahinga muna kami... tapos

mga chong! sulat kayo dito... yung mga gustong mag field

yun o. maaksyon! yahoo... tara na at mag signup.

kaso... kami yung naghahanap ng aksyon. kami yung maaga... medyo huli pa kami 

nakapagsulat... hmmm... ayb gat a bad piling abawt dis... pero tinawagan ko na din sila inay 

just in case na matuloy kami. XD pumayag naman so tuloy kami sa adbenchur. kaso... tambay 

muna. tapos sabi maya maya ni alvin na yung mga sumama daw punta na sa carpark... ayun... 

natae kami ni jemil... kasi magrerefill pa kami ng tubig. baon para sa pag lalakbay. ayun 

dali dali kaming tumakbo papuntang drinking fountain... tapos nag refill na kami ng tubig... 

pagbalik... 

AY linsyak... asan na sila

pare iniwan na tyo..

takbo kami papunta ng carpark... parang eksena sa amazing race... kami ang kulelat....maya 

maya... nagtatalo talo na kung san sasakay kasi gusto sana namin sama sama... hindi na 

sumama sila rico at jean... nagdate ata... so kami kami nalang... may kasamang isang muse... 

si ever ni leoben.. so ayun... dapat sa van kami... kaso may mga nauna... sawsawers... puno 

na... leche... san kami sasakay... later on. sabi ni shivaker na sa bus daw kami sasakay... 

punta na daw sa kbilang building...

lakad lakad... excited... nagmamadali pa kami ng konti lang

kaso pag dating dun... we're dissimated... leche... mga narsing istudents yung nakasakay... 

puno na... paano kami? medyo hindi na malinaw ang lahat... makakasama ba kami o hindi? 

actually umurong na ako sa likod eh... naisip ko na kung kulang ang isa sa amin... hindi na 

lamang ako sasama... isa pa... baka mas kailangan yung mga nurses dun... ok na sa akin... 

kung baga...kung hindi kami makasama ok na... solb na kasi nakatulong kami kahit sa maliit 

naming makakaya...

matagal tagal din kaming naghintay.... at nakakabwisit pa... yung ibang sawsawers nadagdagan 

pa... kung sinu ung matagal naghintay... mukang hindi pa makakasama.... grrrr... pero buti 

na lang.... andun si cacut... alam niyang maaga kami dun para pumunta sa site... binigyang 

priority kami na makasama... nasakay kami kahit na nakatayo sa bus... ok lang... atleast 

kami ay sasabak... masaya na excited na medyo pagod na din. 

nagdasal kami sa umpisa ng trip...[pause] natapos yung dasal....

nakatayo ako... actually kami... XD nakakangawit.. anxious sa makikita... ano kaya ang 

nandun.... may footprint kaya ng daynosaur... pero iniisip ko din... na sana makatulong 

kami.. kayanin kahit medyo pagod... konting stolen shots, kwento kwento... ako lang ang 

maingay sa amin. haayz... hindi ko din alam... pero maxadong tahimik... may tensyon... may 

tulog. 

nlex... yan na malapit na sa site... hindi ko na nalalaman kung nasan kami... wala lang... 

patingin tingin sa daan... jumojoke... parang wala lang... sila jemil at mario nasa may 

harap... tinitira yung nova chips nila... pinasa naman... nakaramdam ata... kaso hindi din 

ako kumuha... baka mauhaw ako eh... nung maputik na yung daan... lumipat ako sa may pintuan 

para mas makita ko ng maayos. 

crap! maputik nga ...waw,.. may tsiks na dumaan... tapos maputik ulit.. madumi ang daan... 

magulo... naglilinis ang mga tao... matatagalan pa... pero kaya.. yung mga sasakyan binaha 

din... kalunos lunos. hindi magandang pangitain... at... wala pa kami sa site.

nag stop over... may sumakay... taga site... tuloy ulit and drive.... kaso hindi sinara yung 

pintuan... parang kunduktor tuloy ako ng bus... gumatong pa si jemil na bidang bida daw 

ako... XD.... may sumigaw na ale sa labas... 

ay adamson! punta ba kayo sa site? maputik dun... sabi ni ate na may dalang kaldero

ngiti lang ako...

taga site nga sila nakita ko sila dun eh

dumami na yung mga tao. yan na ang site.... sa bungad medyo malinis pa eh... bumaba na kami ng bus at tumambay lang ng konti... tapos naglakad na papunta sa base... isang open lot... may sumisigaw na na

salamat kahit na wala pa kayong nagagawa...

anu ba naman yan... ang pupogi ninyo at pinapaaral kayo ng magulang ninyo tapos tutulong lang kayo dito sa amin.. at mapuputikan [paxenxa na hindi accurate yung memory ko eh...hindi  ko matandaan yung sinabi pero samting layk dat]

yun... excited kami at ibababa na sana namin yung mga relief goods na ni repack namin... kaso pinapabalik... mamaya pa daw yun. bago umalis... so ayun... nag briefing muna... ang gagawin namin eh pupunta sa mga bahay bahay... tapos checheck kung may mga injured at ieendorse sa aming mga nurse... tapos kamustahin yung mga nandun at nasalanta... ang balik sa base ay 6:15

so ayun na... nag aassign na ng mga lugar... buddy buddy daw para hindi magkawalaan at para mas madali mamonitor. maputik talaga at may tendency na mag super slide kaya alalay lang sa paglalakad... naaalala ko tuloy nung highschool days... larong soccer sa isang maputik na field... so tuloy... lakad lakad... maraming hindi na ata mapapakinabangang damit na nakakalat sa labas... may mga bahay na walang laman... na assign kami sa lot 18..  sila ate wilma at juliet... sa labas ng bahay nila andun yung apo ata... o anak... hindi ko madistinguish eh... pero yun... 

noong una naghesitate pa kami pumasok... pero wala akong hiya pati na yung kasama ko.. kaya pinasok na namin yung bahay...pero in a good way... hindi para tumira ng gamit... 

kita sa lagay nila yung hirap... pagkalumo sa mga pangyayari... 

una sa lahat. puro babae sila... asan yung mga asawa? ewan ko lang

pangalawa. walang tubig. kailangan pa nilang umigib sa poso na babayaran pa nila, o kaya naman mag pupunta sa improvised falls sa malapit na pader ka may factory ng tela...(yung pinaghugasan ng mga tela pero ok lang naman daw... kasi malinis)

yung kariton nila na pang igib sana ng tubig... hindi daw sila sigurado kung tinira o natangay  ng baha na may putik... pero may intuition sila na tinangay yun... TINIRA! linsyak na mga tirador yun... kahit sa mga panahon ng sakuna... hindi nakalimutan na magsalba ng gamit... ng iba..

at

pangatlo... lahat ng gamit nila nabasa sa lagpas tao na tubig baha na rumagasa kung san. 

at may alipunga pala sila dahil sa matagal na pagkababad sa putik. walang din silang pagkain dahil walang nahingi sa may skul na malapit

yung nagbigay daw ng relief goods bago sa kanila. nilampasan daw sila.kaya un tomguts na yung mga bagets (wTH? was wid da sentensing) .. naawa kami ni jemil kaya nangako kami na pipitik ng relief goods at kami mismo ang magbibigay... 

tinignan ko yung paligid... madumi pero hindi ako nandidiri dahil.. . hindi ako nandidiri... bakas pa sa loob yung linya kung saan umabot ung tubig.. basa yung bag na ginagamit nung mga bata... sa sahig, nakahiga at natutulog yung 2 bata... walang underwear... si ate wilma ata ... nanlulumo at mangiyak ngiyak habang nagkekwento... may orasan... hindi naman gumagana... yung mga plato at kaldero nakatambay sa isang lugar.... walang tubig kaya hindi maasikaso... yung likod ng pintuan... may kalendaryo ng tanduay... nakapose ung babae... in short... lahat kalunos lunos... hindi maipinta... hindi kaya... 

tinanong ni jemil kung ano ang maitutulong namin... 

sabi nila... wag na daw... kulang sa oras... at baka mabitin lang... kaya sabi nila... balik daw kami kinabukasan. kaso inexplain namin yung hirap ng pagsama.... baka hindi kayanin... pero gagawin namin ang aming magagawa... 

6 something na pala... fall back na kami papuntang site... pero nangako kami na babalik para sa pinitik na relief goods... so ayun nagmamadali na kami pumunta sa aming base... on the way nakita namin yung isang partner... sila mariu at arwen... ma nainjured sa site nila... nabubog.. mabentang mabenta yung si classmate nurse... maraming tinitignan... si mario takot sa dugo kaya hindi niya tinignan yung paglinis ng paa nung casualty... ako as usual naki chuchu... XD 

lumakad na kami sa site... para sa pag didistribute ng relief goods... handa na kaming pumitik... grrrr... nahuli kami.. linsyak! powtaragis... paano na sila wilma... abangan sa susunod na kabanata...

kinausap namin si mam eupenia... inexplain namin yung lagay ng napuntahan namin... hindi namin nakumbinsi na titirahin namin yung relief goods bilang daw yun nung block rep... kaya hindi pwedeng pitikin... nangangamoy anumalya... 

pero stay put lang daw kami. maya maya... si mam... 

pumitik ng nilagang itlog para ibigay sa amin 

para ibigay sa lot 18... ayus... nilagay namin sa bag namin yung mga itlog ni mam.. marami rami din un... kasya para hanggang bukas... 

yahoooo... nasolusyunan na yung aming mumunting problema... nagtransform na kami sa pagiging maaksyon dahil binigyan kami ng 5 minuto para makabalik... paalis na daw.. baka maiwan kami...hindi namin pinaalam sa iba dahil baka mag kainggitan.. masama na... 

takbo kami pabalik ng lot18... medyo delicated... kasi madilim at maputik... not to mention na may mga balakid pa.. pero go lang... the clock is ticking... nakadating kami lugar na pakay... humingi kami ng paumanhin dahil hindi kami nakapitik ng goods at itlog lang ang dala namin... 

pero nagpasalamat sila dahil kahit papaano bumalik kami at hindi nagpaasa... mission accomplished pero naiwan kami ng bus...

joke

umabot kami sa base at pag dating namin saka kami nag fall back sabay sabay... 

lahat ng pagod umurong. gutom? wala na... pawis at pagiging amoy shivaker namin lahat? ok lang sulit lahat ng oras... picture picture ang mga yagit... naghintay kami kung papaano babalik sa bus... medyo malayo at gabi...

siniksik kami sa van... para makapunta sa bus... ok lang... lahat everything is good... pagod kami... tiklop... pero sulit....

maswerte kami... kami yung may lakas tumulong...

hindi nasayang yung panahon na walang pasok... inilaan namin kahit konting lakas namin sa araw na iyon... hindi kami tumiklop at kinaya namin... 

solid! 

\m/

typhoon ondoy.wmv

no infrigement purposes... created to raise funds. have a look

untitled

there was a girl that has a pretty face

that no one can match around her place

liked by all; talented, witty and smart

put together like a piece of art

on the other, there's also this boy

he is misjudged; his presence brings no joy

he is silent, solitary and weak

traits that you cannot be proud to speak

the time had passed like any other

the hot and cold don't seem to bother

but destiny is tired, it wants to play

meeting of this two; it makes a way

in a library, home of a busy mind

the souls of the two will seem to bind

the weak seated opposing to the perfect

he is busy drawing; nothing to expect

but as time pass that boy seemed to find

a beautiful face that seem to shine

the cold start to sweat; uneasy at his seat

'cause for once in his life that heart began to beat

the boy began to smile; even for a while

that feeling began to pile, it was not his style

his eyes is fixed, all he can do is to stare

but the girl is in a bad mood, she replied with a glare

the girl seemed to be angry she walked away

and the boy was left alone, he decided to stay

a notebook was left by the girl on his dream

he took it and left with hapiness like a stream

history repeats; they met again at that place

the boy glimpsed at the beauty of that face

today it seemed different, she's glad and not irate

the boy's scheme will be successful, he thinks, at this rate

the dark stood up, and began to walk away

the light just looked, and decided to stay

he left a notebook that looks familiar

it's mine she thought, that boy is so peculiar

there is a note posted on the cover

"look at the back", there is something about to be discovered

the girl smiled like never before

it was beautiful, it can never be ignored

in a place so warm there's was this boy

others misjudged; his presence brings no joy

he is silent, solitary and weak

traits that you cannot be proud to speak

th owner of the place was a girl with a pretty face

that no one can match around her place

she was appreciated more than like any other

by a person they thought was not going to bother

it's been a while ~ staind

medyo matagal na nga akong nagblog. just finding something. everyone, everything has it's own time. very complicated kasi maraming pasikot-sikot at marami talagang daanan. mahihilo ka dahil sa mga pwedeng mangyari. 

i remember those days, when all seemed to be so easy. when the world's weight was just a line heavier than that of a feather. but as time passes. wrong roads seem to be those that one chooses. again time, it became so heavy that that certain one carelessly had been crushed under. it's hard. so hard that i almost popped out. no one believed. no one cared because from the start. no one is willing to understand the one that must be understood. the intention of those others are for there own good only. for there growth. in those times

"i am for eveyone, but is there anyone for me?"

all blind answers that by all means willing to forget. there are some, appeared. seemingly to help, but then, is this really true? those days are the extremes that seemed to be just a cotton, but inside, a small spec that is going to bury you alive. and when you're done in there eyes. it's over. 

there you are right now, face down, with your knees. shouting out loud, but no one is there to listen, all are just passer's by looking down on you. some only for the good times, and for some...

maybe somethings are not real. it was just a flick of a wild imagination. 

that all things are not meant to be used forever. 

it's all there. 

once i used a pencil to describe. for a reason that it has always an eraser. it's good, a creation that is wrong as it may seem can be corrected by erasing. 

it had been a nostalgic past.

those times that cannot be erased.

i am not the one to say that is already ended with a period.

now, it's a diary. that no mess can be erased. but used to be looked at. a thing of the past. 

i remember those days, when all seemed to be so easy. when the world's weight was just a line heavier than that of a feather. but as time passes. wrong roads seem to be those that one chooses. again time, it became so heavy that that certain one carelessly had been crushed under. 

there are those. still worth to fight for. those who are from the start are there. not only for the good times. thanks i say. 

it's a struggle to stand up. but then. all you can do is to move forward.

not will be erased. but to be written. 

BLG.

It's officially our turn, and my turn has only just started. TAYO MISMO!... [official motto of BLG]

nakita ko lang

no offense po sa mga gusto ng twilight. pero ang bangis eh. malupit sa comedy

kung san san

mga halohalong litrato. hindi pa na sort. hindi pa malagyan ng mga captions. as usual tinatamad. XD

05/14/2009

ewn ko ba kung bakit ba ako pinanganak ng tamad. haays. ito nanaman balik sa dati. naghahabol ng hiningang hindi nag papahuli. parang gago lang eh. ako ngayon eh nagdadasal na maayos na yung sigalot na meron ako sa buhay. nagsisisi sa mga kamalian na nagawa.

ang tanong eh paano mo malalaman na tama ang gagawin mo at hindi mali, na sa huli eh kahit papaano makakangiti ka at hindi nanaman malulubog. paano mo alam ang gusto mo kung sa itatakbo ng panahon eh magbabago din to. paano mo malalaman kung kulang na ang oras mo.

lecheng mga tanong to. nakakagago.

higit sa lahat


sigurado ka ba sa ginagawa mo? at kakayanin mo hanggang huli.

05/13/2009

your face it burns me once i see your dark brown eyes
that face. it sinks and creates a loop hole that in the end i will fell into.
why?

change topics. sa pagbabalik sa blog. masakit pa din yung leeg ko, stiff neck na gawa ng pagiging frontliner. ganun pala dun, iba yung pakiramdam at kumakain ng tao. kapalit lamang ng hindi pa sapat sa pamumuhay. bilib ako sa mga taong tumatagal sa ganung trabaho. isa silang mga idolo dahil kahit papaano eh nagiging panabla sila laban sa mga taong hindi nagugustuhan ang kanilang nakukuha. hindi na kakatuwa at hindi din nagbibiro.

mahirap magtrabaho lalo na s ganun. at para sa mga taong hindi marunong lumaban sa kanikanilang stress. hindi para sa amin yun. dahil kapag hindi kami umalis sa simple kalagayan na katulad nun. kakainin kami ng pakonti konti at sa huli. baka hindi na kami makaahon.

malapit na yung pagbabalik ko, excited na masaya na kinakabahan. paano kung hindi ko kayanin at maulit ang mga nakaraan. paano kung hindi nanaman kayanin. paano kung...
maraming tanong pero ngayon, pipiliin ko na sumagupa na mulat ang mata kaysa dati na pinapalampas ko lang ang lahat at parang walang pakialam sa mundo. nagising na lang ako ng ganun na pala ang sitwasyon ko. sasagupa pero sa ibang linya na. na kahit papaano eh alam ko na may ilalaban ako kahit papaano. hindi ako ang pinakamagaling. at aminado ako na wala akong alam kaya nga ako papasok eh. para magkaroon ng laman kahit konti ang utak at para masagot ang simpleng katanugan na paano? subukan muna bago tumalak

may panibago nanaman akong inaabangan. hindi na yung dati. kasi bago na. :D

once again. kahit pasulpot sulpot. signing in and at the same time. out.

XD

sinampolan lamang po ang camera ng cp ni mama. bigay ni papa. :))

sinagutan galing kay drei

survey time., galing kay drei

001. Real name: --aldren thomas ricohermozo rocha

002. Nicknames: -- charo, roch, aldrin, dren, boyong, atoy, at marami pang iba

003. Married: -- hindi ko pa iniisip

004. Zodiac sign: -- pisces

005. Male or female: -- lalaki

006. Age: -- 19 pow

007. Highschool: -- Don Bosco Technical College

008. College: -- adamson university

009. Residence: -- sa san juan seytey... yun oh!

010. Hair color: -- black

011. Long or short hair : -- kalbu... so long hair

012. Smoke: -- nope

013. Drink: -- nope. hindi ko trip eh

014. Available: -- yes... from monday to sunday from 8 am - 10 pm, closed on holidays XD

015. Are you a health freak: -- nope

016. Height: -- 5'5"

017. Do you have a crush?: -- oo naman

018. Do you like yourself: -- i dunno

019. Piercings: -- kasama ba dun yun tahe sa tyan dahil sa appendicities, kung oo yup!

020. Tattoos: -- yup,

021. Righty or lefty: -- Right

FIRSTS :

022. First surgery: -- appendicities

023: First piercing: -- refer to question 019

024. First best friend/s: -- many, hindi kasya dito eh

025. First award: -- hindi ko na matandaan

027. First pet: -- yung sisiw, kaso takot ako dating hawakan eh

028. First vacation: -- kent.... kent remember

029. First concert: -- hmmm, sa tingin ko yung gig dati... ahaha

030. First crush: -- hmmm seycret. hindi pa din niya alam hanggang ngayon eh

CURRENTLY:

049. Eating? -- kakatapos lang pow

050. Drinking? -- water

052. I'm about to: -- press period .

053. Listening to: -- like i love you, JT

FAVORITE:

054. Food: -- kahet anu

055. Drinks: -- water

056. Colors: -- white, black

057. Numbers: -- 70

YOUR FUTURE :

058. Number of kids? -- i dunno

059. Want to get married? -- yes. hope so

060. Careers in mind: -- not yet...  but currently starting on it

WHICH WOULD YOU PREFER?

068. Lips or eyes: -- Eyes

069. Hugs or kisses: -- same

070. Shorter or taller: -- or

072. Romantic or spontaneous: -- pwede bot

073. Nice stomach or nice arms: -- same

074. Sensitive or loud: sensitive

075. Hook-up or relationship: -- Relationship


HAVE YOU?

078. Kissed a stranger: -- nope

079. Drank bubbles: -- oo... sarap kaya

080. Lost glasses/contacts: -- none so far

081. Ran away from home: -- oo. late na ako sa pag pasok eh...

082. Liked someone younger: -- yata. i dunno

083. Older: -- yes

084. Broken someone's heart: -- i don't know if that's successful,

085. Been arrested: -- yup sa jail booth

086. Turned someone down: -- yes

087. Cried when someone died: -- none so far

088. Liked a friend: -- yes

DO YOU BELIEVE IN:

089. In yourself: -- yata

090. Miracles: -- yes

091. Love at first sight: -- nope

092. Heaven: -- i dunno

093. Angels: -- yup.

094. Santa claus: -- oo kaya.

095. Sex on the first date: -- nope

096. The more you hate, the more you love: -- hmmmm... di ko alam

ANSWER TRUTHFULLY :

097. Is there one person you want to be with you right now? - yes... kaso hindi ko alam kung gusto niya din akong kasama eh

098. Name one song you can relate to right now?: -- marami eh...

099. Had more than one boyfriend/girlfriend at a time: -- nope... single since birth

100. Do you believe in God?: -- yes.

sinagutan galing kay drei

survey time., galing kay drei

001. Real name: --aldren thomas ricohermozo rocha

002. Nicknames: -- charo, roch, aldrin, dren, boyong, atoy, at marami pang iba

003. Married: -- hindi ko pa iniisip

004. Zodiac sign: -- pisces

005. Male or female: -- lalaki

006. Age: -- 19 pow

007. Highschool: -- Don Bosco Technical College

008. College: -- adamson university

009. Residence: -- sa san juan seytey... yun oh!

010. Hair color: -- black

011. Long or short hair : -- kalbu... so long hair

012. Smoke: -- nope

013. Drink: -- nope. hindi ko trip eh

014. Available: -- yes... from monday to sunday from 8 am - 10 pm, closed on holidays XD

015. Are you a health freak: -- nope

016. Height: -- 5'5"

017. Do you have a crush?: -- oo naman

018. Do you like yourself: -- i dunno

019. Piercings: -- kasama ba dun yun tahe sa tyan dahil sa appendicities, kung oo yup!

020. Tattoos: -- yup,

021. Righty or lefty: -- Right

FIRSTS :

022. First surgery: -- appendicities

023: First piercing: -- refer to question 019

024. First best friend/s: -- many, hindi kasya dito eh

025. First award: -- hindi ko na matandaan

027. First pet: -- yung sisiw, kaso takot ako dating hawakan eh

028. First vacation: -- kent.... kent remember

029. First concert: -- hmmm, sa tingin ko yung gig dati... ahaha

030. First crush: -- hmmm seycret. hindi pa din niya alam hanggang ngayon eh

CURRENTLY:

049. Eating? -- kakatapos lang pow

050. Drinking? -- water

052. I'm about to: -- press period .

053. Listening to: -- like i love you, JT

FAVORITE:

054. Food: -- kahet anu

055. Drinks: -- water

056. Colors: -- white, black

057. Numbers: -- 70

YOUR FUTURE :

058. Number of kids? -- i dunno

059. Want to get married? -- yes. hope so

060. Careers in mind: -- not yet...  but currently starting on it

WHICH WOULD YOU PREFER?

068. Lips or eyes: -- Eyes

069. Hugs or kisses: -- same

070. Shorter or taller: -- or

072. Romantic or spontaneous: -- pwede bot

073. Nice stomach or nice arms: -- same

074. Sensitive or loud: sensitive

075. Hook-up or relationship: -- Relationship


HAVE YOU?

078. Kissed a stranger: -- nope

079. Drank bubbles: -- oo... sarap kaya

080. Lost glasses/contacts: -- none so far

081. Ran away from home: -- oo. late na ako sa pag pasok eh...

082. Liked someone younger: -- yata. i dunno

083. Older: -- yes

084. Broken someone's heart: -- i don't know if that's successful,

085. Been arrested: -- yup sa jail booth

086. Turned someone down: -- yes

087. Cried when someone died: -- none so far

088. Liked a friend: -- yes

DO YOU BELIEVE IN:

089. In yourself: -- yata

090. Miracles: -- yes

091. Love at first sight: -- nope

092. Heaven: -- i dunno

093. Angels: -- yup.

094. Santa claus: -- oo kaya.

095. Sex on the first date: -- nope

096. The more you hate, the more you love: -- hmmmm... di ko alam

ANSWER TRUTHFULLY :

097. Is there one person you want to be with you right now? - yes... kaso hindi ko alam kung gusto niya din akong kasama eh

098. Name one song you can relate to right now?: -- marami eh...

099. Had more than one boyfriend/girlfriend at a time: -- nope... single since birth

100. Do you believe in God?: -- yes.

kung bosconian ka dapat sagutin mo ito

1. Bakit ka nahuhuli sa pila ng flag ceremony?
- puyat sa plates, at ewan ko din ba kung bakit ako naleleyt... nabigyan nga ako ng private warning dahil dyan eh

2. Anong fave mong bilhin sa canteen?
-depende kasi kapag gutom, spag o lasagna pero kapag hindi gutom, ice cream yung choco mint po ati pabelan isa lan pu!

3. Na-guidance/principaloffice ka na ba?
-oo late kasi,

4. Sinong fave teacher(s) mo doon?
-hmmmm, nothing in particular

5. Sinong HATEST teacher mo nmn?
-wala din, wala naman umaaway eh

6. San ka usually tumatambay?
-sa harap ng gym, sa gilid ng football field

7. Nakakahiyang pangyayari?
-wala naman ... ata

8. Most memorable in HS:
-lahat, sulet ns sulet ang highschool dun

9. Varsity?
-hindi naman pero nag try out ako

10. Sino una mo nakilala noong high school?
-si joeren, ang weird nga eh, nakalimutan ko na nakausap ko siya nung entrance exam

11. Sinu-sino mga naging kabarkada mo nung HS?
-marami naman

12.Nami-miss mo na ba yung uniform mo?
-medyo

13. Ilang beses mo nang nawawala ung ID MO?
-hmmmm isang beses lang

14. Favorite teacher quotable quote?
-madaling tandaan kapag nakasulat

15. Most unforgettable persons? Why?
-lahat.

16. Kelan mo huling nabuklat ang yearbook nyo?
-ay meron ba nun kasi yung amin isang siglo na eh wala pa din

17. I-describe ang mukha mo sa grad pic.
-inaantok. ahahaha

18. Anong binibili mo sa labas tuwing uwian?
-berger, at pisbol

19. Nakakita ka na ba ng multo sa school?
-wala naman, natakot ata sa mukha ko

20. Nangarag ka ba sa updating/paghahabol sa projects?
-hindi naman. ok lang, may time na absent ako sa paghabol, may half day pero hindi ako ngarag

21. Ano ang unang-una mong ginawa after graduation?
-hmmm, ngumite, tapos na ung highschool eh

22. Ano naman ang papel mo sa CAT?
-hindi kami nag cat, pero masaya yung imersion sa gawad kalinga

23. Favorite vendor?
-sa tindahan ng berger. si manung

24. Kung papalitan ang color ng uniform nio, ano?
-lavender o kaya hmmmm, blue, all blue na parang mmda. hindi ko na yung uniform namin

25. Did you ever regret enrolling in your school?
-nope, sulit lahat nu

26. FAVORITE SECTION MO?
-zatti. \m/

mga tambay sa compound...

sa kompawnd at sa malayong pook na napuntahan namin.