i can't simply cry
-aldren thomas rocha
how to live a life
if the light inside
is slowly turning dim
and glass inside has shattered into small pieces
how can anyone capture moments
if one cannot create those
if he is stuck in a black whole
when a second is equal to eternity
how can someone be happy
if others insist what they want
for the person whose wants something
therefore not achieving what he wants
how can i get something i wish
if there is not such thing as chance to get it
it's either, they say it's not what they want for me
or we can't simply have it
how can i feel accomplishment
is others pull me down
in something they want for me
leaving my dreams aside for them
how can i think for a solutions
when problems are over powering
living in the real world
and not in a world where i think of solutions
how can i have a peaceful life
when my mind thinks of something
my body pursue it
and at the end i will regret what i've done
how can somebody feel me
when everybody hears only jokes
then after that, everybody leaves me
weeping and had been eaten by sorrow
how can i love
if i catched all the rejections
creating a wall of stone
leaving no space for my heart to breathe
how can i cry
if there is no shoulder to cry on
i always gladly share mine
and when the time i weep, everybody turns and walk away
how can i have a happy ending
im busy hearing everybody's love story
and in the end
i realized, where is mine?
how can i reach the world
when i am busy pushing someone upward
to catch his/her dreams
then after that, i am burried under, left with no one
how can i possibly meet ms right
if i got all the imperfections
making myself not fitted
for any ms right anymore
how can i open a door
if i was knocking from the start
and everyone is pushing their door
against me
i can possibly live my life
until i can't live anymore
living my life is not easy;
a little helps to leave a little easy
but more pulls me inside a vortex that i can't anymore escape
my emotions are stuck
i live a life where most of the time i can't get what i want
i can't live freely and to the fullest
i want to explode and cry
but i simply can't
i've got to be strong
for everyone to see
but little by little
i am giving up
i need someone to hear me cry
i need someone to give me heat
a heat that can warm my emotions back again
to heal my spirit,
wounded and shivering
numb from everybody's throwing
i tried to heal it by myself
but it wouldn't
he just told me to stop
this problem cannot be solved by the two of us
but then, don't stop holding
if i let go,
maybe i just don't know anymore.
Saturday, November 17, 2007
Thursday, November 15, 2007
hindi ko alam kung anong title ang ilalagay ko
well, i woke up early...as my body clock suggests...
i woke this morning, opened my eyes and it's 5:30... i decided to get up... para maligo so bumaba na ako dala ko ang towel ko as always, then napansin ko... parang umaayon ang panahon sa akin, kahit na madilim pa eh nakikita ko ang pagbadya ng isang malakas na ulan... well hindi pa naman bumabagsak yung ulan pero alam ko lng eh... tsamba.! it's cloudy outside as i saw, tapos biglang umihip ang sobrang lamig na hangin.. so ayun humiga ako sa sofa namin at ikinumot ang towel kong dala... iidlip muna ako ng konti lng... tpos nasense ko na bumababa na si inay galing sa taas... ayun gumising na ako... umupo ng sandali tapos naligo na... then, bihis kinuha yung jacket kasi mas mabuti ng handa, kumain, at umalis...
umaambon na, so bukas ang payong sabay lakad. tpos naghintay ng bus sa dating hintayan ng bus... umupo sa may bintana... nagumpisa nang lumutang ang akin utak, ayun,., pagdating ng vicente cruz. traffic na so umidlip muna ako tapos nung tinatamad na akong umidlip... nilabas ko yung rubics tapos ginulo at sinolve ko ng paulit ulit... hanggang sa masawa ako... pagkatapos ko, tinago ko ulit sa bag... traffic parin pero malapit na ako sa legarda... tumingin ako sa labas, hindi ako nagiisip... gumagalaw lng yung imagination ko pero, parang wala ako sa sarili...
pagdating sa school, im late sa unang subject,., physics... sobrang traffic kasi... so nalate ng konti sa lecture ni mam casquejo pero nakahabol naman ako, salamat sa kanyang notes sa board... then ayun... nagsulat ng notes... nagaral ng parang isang totoong estudyante... tapos punta na sa clase ng integral... quiz naming ngayon, just as i suspected,., mahirap at nahirapan ako... nakakainis, pero i admit defeat. talo ako, pero lumaban ako... sinagutan ko ung quiz with all my stock knowledge... natetemp na akong kumopya pero i restrained myself... sana makabawi... pagkatapos ng i.c. break kami ng 30 mins. as usual joke time kasama yung mga lagi kong kasama... tawanan, asaran... then it's logic time... the subject that i most enjoy... ang saya saya at ang sarap makinig kay sr. ibañez... galing magdefend at bumuo ng conclusions... he's good and that's what i want, nambabara pero hindi ka mapapahiya na tulad ng ibang mga prof... pagbinara ka o may reply siya sa sagot mo, he's telling you to think twice... i salute him...
sa logic class... meron siyang assignment na ipapasa sa december 6 ata... well a simple reflection paper na kailang idefend o magreflect kung si satan ba ay pure evil o talagang nasa hell siya kasi tagapaghatol siya sa hell, siya yung nagbuburn ng souls for eternity... kung nasa hell siya dapat binuburn na rin yung soul niya... something like that...
may tinanong pa siya tungkol sa chair... ang perception nung una nung iba kong kaclse it something to be sitted upon... humirit si sr. na 'if i sit on you, are now considered a chair?' it's good... hahaha tawana kaming lahat... i really enjoy logic... *the word that classifies the chair is the chairness...
last class na namin yun tapos umuwi na ako... as usual parang kaninang umaga, traffic at lumulutang ang utak ko... maybe it's a sickness na hindi ko lam... i don' know... but i know in myself that something bothers me... hindi na kaya ng blog na magease ng pain...im not being emo or somesort pero sa tingin ko malungkot ako... then i realized ngayon-ngayon lng at may natandaan ako... yung quote ni sr.bob na maybe im just a good movie that after everyshow everybody leaves me behind... ngayon, nasesense ko na smiles, laughs, sabi ng iba makwela daw ako... lumalabas yung side na iyon kapag may mga kasama ako paglabas ko sa bahay at sa school... wala na, or meron. yung talgang naging kaibigan ko na even for a sem...
i cherish my friends ,the feeling that i exert to them, gives them heat and i think they recieve it... the problem is lagi akong naglalabas pero wala akong nararamdaman na bumabalik... i don't know., baka ksp lng ako.... no it's more to that.. hindi ko masabi sa kanila,. sabi ko sa sarili ko na baka busy lang sila... then. i realize na bkit kung sa iba meron pero para sa akin wala... baka mababaw pa lang yung bonding namin, pero magkakasama kami sa araw araw... baka hanggang classmate lang ang kaya kong i-establish... i know na walang nagbabsa ng blog ko pero i hope na sana meron akong mapaglabasan ng luha... sana kahit sa chat lang o sa kung saan, magkaroon ng kahit konting pansin, talagang yun yung kailangan ko,.,
i do hope for someone, pray for that to happen...
i woke this morning, opened my eyes and it's 5:30... i decided to get up... para maligo so bumaba na ako dala ko ang towel ko as always, then napansin ko... parang umaayon ang panahon sa akin, kahit na madilim pa eh nakikita ko ang pagbadya ng isang malakas na ulan... well hindi pa naman bumabagsak yung ulan pero alam ko lng eh... tsamba.! it's cloudy outside as i saw, tapos biglang umihip ang sobrang lamig na hangin.. so ayun humiga ako sa sofa namin at ikinumot ang towel kong dala... iidlip muna ako ng konti lng... tpos nasense ko na bumababa na si inay galing sa taas... ayun gumising na ako... umupo ng sandali tapos naligo na... then, bihis kinuha yung jacket kasi mas mabuti ng handa, kumain, at umalis...
umaambon na, so bukas ang payong sabay lakad. tpos naghintay ng bus sa dating hintayan ng bus... umupo sa may bintana... nagumpisa nang lumutang ang akin utak, ayun,., pagdating ng vicente cruz. traffic na so umidlip muna ako tapos nung tinatamad na akong umidlip... nilabas ko yung rubics tapos ginulo at sinolve ko ng paulit ulit... hanggang sa masawa ako... pagkatapos ko, tinago ko ulit sa bag... traffic parin pero malapit na ako sa legarda... tumingin ako sa labas, hindi ako nagiisip... gumagalaw lng yung imagination ko pero, parang wala ako sa sarili...
pagdating sa school, im late sa unang subject,., physics... sobrang traffic kasi... so nalate ng konti sa lecture ni mam casquejo pero nakahabol naman ako, salamat sa kanyang notes sa board... then ayun... nagsulat ng notes... nagaral ng parang isang totoong estudyante... tapos punta na sa clase ng integral... quiz naming ngayon, just as i suspected,., mahirap at nahirapan ako... nakakainis, pero i admit defeat. talo ako, pero lumaban ako... sinagutan ko ung quiz with all my stock knowledge... natetemp na akong kumopya pero i restrained myself... sana makabawi... pagkatapos ng i.c. break kami ng 30 mins. as usual joke time kasama yung mga lagi kong kasama... tawanan, asaran... then it's logic time... the subject that i most enjoy... ang saya saya at ang sarap makinig kay sr. ibañez... galing magdefend at bumuo ng conclusions... he's good and that's what i want, nambabara pero hindi ka mapapahiya na tulad ng ibang mga prof... pagbinara ka o may reply siya sa sagot mo, he's telling you to think twice... i salute him...
sa logic class... meron siyang assignment na ipapasa sa december 6 ata... well a simple reflection paper na kailang idefend o magreflect kung si satan ba ay pure evil o talagang nasa hell siya kasi tagapaghatol siya sa hell, siya yung nagbuburn ng souls for eternity... kung nasa hell siya dapat binuburn na rin yung soul niya... something like that...
may tinanong pa siya tungkol sa chair... ang perception nung una nung iba kong kaclse it something to be sitted upon... humirit si sr. na 'if i sit on you, are now considered a chair?' it's good... hahaha tawana kaming lahat... i really enjoy logic... *the word that classifies the chair is the chairness...
last class na namin yun tapos umuwi na ako... as usual parang kaninang umaga, traffic at lumulutang ang utak ko... maybe it's a sickness na hindi ko lam... i don' know... but i know in myself that something bothers me... hindi na kaya ng blog na magease ng pain...im not being emo or somesort pero sa tingin ko malungkot ako... then i realized ngayon-ngayon lng at may natandaan ako... yung quote ni sr.bob na maybe im just a good movie that after everyshow everybody leaves me behind... ngayon, nasesense ko na smiles, laughs, sabi ng iba makwela daw ako... lumalabas yung side na iyon kapag may mga kasama ako paglabas ko sa bahay at sa school... wala na, or meron. yung talgang naging kaibigan ko na even for a sem...
i cherish my friends ,the feeling that i exert to them, gives them heat and i think they recieve it... the problem is lagi akong naglalabas pero wala akong nararamdaman na bumabalik... i don't know., baka ksp lng ako.... no it's more to that.. hindi ko masabi sa kanila,. sabi ko sa sarili ko na baka busy lang sila... then. i realize na bkit kung sa iba meron pero para sa akin wala... baka mababaw pa lang yung bonding namin, pero magkakasama kami sa araw araw... baka hanggang classmate lang ang kaya kong i-establish... i know na walang nagbabsa ng blog ko pero i hope na sana meron akong mapaglabasan ng luha... sana kahit sa chat lang o sa kung saan, magkaroon ng kahit konting pansin, talagang yun yung kailangan ko,.,
i do hope for someone, pray for that to happen...
hindi ko alam ang ilalagay kong title...
well, i woke up early...as my body clock suggests...
i woke this morning, opened my eyes and it's 5:30... i decided to get up... para maligo so bumaba na ako dala ko ang towel ko as always, then napansin ko... parang umaayon ang panahon sa akin, kahit na madilim pa eh nakikita ko ang pagbadya ng isang malakas na ulan... well hindi pa naman bumabagsak yung ulan pero alam ko lng eh... tsamba.! it's cloudy outside as i saw, tapos biglang umihip ang sobrang lamig na hangin.. so ayun humiga ako sa sofa namin at ikinumot ang towel kong dala... iidlip muna ako ng konti lng... tpos nasense ko na bumababa na si inay galing sa taas... ayun gumising na ako... umupo ng sandali tapos naligo na... then, bihis kinuha yung jacket kasi mas mabuti ng handa, kumain, at umalis...
umaambon na, so bukas ang payong sabay lakad. tpos naghintay ng bus sa dating hintayan ng bus... umupo sa may bintana... nagumpisa nang lumutang ang akin utak, ayun,., pagdating ng vicente cruz. traffic na so umidlip muna ako tapos nung tinatamad na akong umidlip... nilabas ko yung rubics tapos ginulo at sinolve ko ng paulit ulit... hanggang sa masawa ako... pagkatapos ko, tinago ko ulit sa bag... traffic parin pero malapit na ako sa legarda... tumingin ako sa labas, hindi ako nagiisip... gumagalaw lng yung imagination ko pero, parang wala ako sa sarili...
pagdating sa school, im late sa unang subject,., physics... sobrang traffic kasi... so nalate ng konti sa lecture ni mam casquejo pero nakahabol naman ako, salamat sa kanyang notes sa board... then ayun... nagsulat ng notes... nagaral ng parang isang totoong estudyante... tapos punta na sa clase ng integral... quiz naming ngayon, just as i suspected,., mahirap at nahirapan ako... nakakainis, pero i admit defeat. talo ako, pero lumaban ako... sinagutan ko ung quiz with all my stock knowledge... natetemp na akong kumopya pero i restrained myself... sana makabawi... pagkatapos ng i.c. break kami ng 30 mins. as usual joke time kasama yung mga lagi kong kasama... tawanan, asaran... then it's logic time... the subject that i most enjoy... ang saya saya at ang sarap makinig kay sr. ibañez... galing magdefend at bumuo ng conclusions... he's good and that's what i want, nambabara pero hindi ka mapapahiya na tulad ng ibang mga prof... pagbinara ka o may reply siya sa sagot mo, he's telling you to think twice... i salute him...
sa logic class... meron siyang assignment na ipapasa sa december 6 ata... well a simple reflection paper na kailang idefend o magreflect kung si satan ba ay pure evil o talagang nasa hell siya kasi tagapaghatol siya sa hell, siya yung nagbuburn ng souls for eternity... kung nasa hell siya dapat binuburn na rin yung soul niya... something like that...
may tinanong pa siya tungkol sa chair... ang perception nung una nung iba kong kaclse it something to be sitted upon... humirit si sr. na 'if i sit on you, are now considered a chair?' it's good... hahaha tawana kaming lahat... i really enjoy logic... *the word that classifies the chair is the chairness...
last class na namin yun tapos umuwi na ako... as usual parang kaninang umaga, traffic at lumulutang ang utak ko... maybe it's a sickness na hindi ko lam... i don' know... but i know in myself that something bothers me... hindi na kaya ng blog na magease ng pain...im not being emo or somesort pero sa tingin ko malungkot ako... then i realized ngayon-ngayon lng at may natandaan ako... yung quote ni sr.bob na maybe im just a good movie that after everyshow everybody leaves me behind... ngayon, nasesense ko na smiles, laughs, sabi ng iba makwela daw ako... lumalabas yung side na iyon kapag may mga kasama ako paglabas ko sa bahay at sa school... wala na, or meron. yung talgang naging kaibigan ko na even for a sem...
i cherish my friends ,the feeling that i exert to them, gives them heat and i think they recieve it... the problem is lagi akong naglalabas pero wala akong nararamdaman na bumabalik... i don't know., baka ksp lng ako.... no it's more to that.. hindi ko masabi sa kanila,. sabi ko sa sarili ko na baka busy lang sila... then. i realize na bkit kung sa iba meron pero para sa akin wala... baka mababaw pa lang yung bonding namin, pero magkakasama kami sa araw araw... baka hanggang classmate lang ang kaya kong i-establish... i know na walang nagbabsa ng blog ko pero i hope na sana meron akong mapaglabasan ng luha... sana kahit sa chat lang o sa kung saan, magkaroon ng kahit konting pansin, talagang yun yung kailangan ko,.,
i do hope for someone, pray for that to happen...
i woke this morning, opened my eyes and it's 5:30... i decided to get up... para maligo so bumaba na ako dala ko ang towel ko as always, then napansin ko... parang umaayon ang panahon sa akin, kahit na madilim pa eh nakikita ko ang pagbadya ng isang malakas na ulan... well hindi pa naman bumabagsak yung ulan pero alam ko lng eh... tsamba.! it's cloudy outside as i saw, tapos biglang umihip ang sobrang lamig na hangin.. so ayun humiga ako sa sofa namin at ikinumot ang towel kong dala... iidlip muna ako ng konti lng... tpos nasense ko na bumababa na si inay galing sa taas... ayun gumising na ako... umupo ng sandali tapos naligo na... then, bihis kinuha yung jacket kasi mas mabuti ng handa, kumain, at umalis...
umaambon na, so bukas ang payong sabay lakad. tpos naghintay ng bus sa dating hintayan ng bus... umupo sa may bintana... nagumpisa nang lumutang ang akin utak, ayun,., pagdating ng vicente cruz. traffic na so umidlip muna ako tapos nung tinatamad na akong umidlip... nilabas ko yung rubics tapos ginulo at sinolve ko ng paulit ulit... hanggang sa masawa ako... pagkatapos ko, tinago ko ulit sa bag... traffic parin pero malapit na ako sa legarda... tumingin ako sa labas, hindi ako nagiisip... gumagalaw lng yung imagination ko pero, parang wala ako sa sarili...
pagdating sa school, im late sa unang subject,., physics... sobrang traffic kasi... so nalate ng konti sa lecture ni mam casquejo pero nakahabol naman ako, salamat sa kanyang notes sa board... then ayun... nagsulat ng notes... nagaral ng parang isang totoong estudyante... tapos punta na sa clase ng integral... quiz naming ngayon, just as i suspected,., mahirap at nahirapan ako... nakakainis, pero i admit defeat. talo ako, pero lumaban ako... sinagutan ko ung quiz with all my stock knowledge... natetemp na akong kumopya pero i restrained myself... sana makabawi... pagkatapos ng i.c. break kami ng 30 mins. as usual joke time kasama yung mga lagi kong kasama... tawanan, asaran... then it's logic time... the subject that i most enjoy... ang saya saya at ang sarap makinig kay sr. ibañez... galing magdefend at bumuo ng conclusions... he's good and that's what i want, nambabara pero hindi ka mapapahiya na tulad ng ibang mga prof... pagbinara ka o may reply siya sa sagot mo, he's telling you to think twice... i salute him...
sa logic class... meron siyang assignment na ipapasa sa december 6 ata... well a simple reflection paper na kailang idefend o magreflect kung si satan ba ay pure evil o talagang nasa hell siya kasi tagapaghatol siya sa hell, siya yung nagbuburn ng souls for eternity... kung nasa hell siya dapat binuburn na rin yung soul niya... something like that...
may tinanong pa siya tungkol sa chair... ang perception nung una nung iba kong kaclse it something to be sitted upon... humirit si sr. na 'if i sit on you, are now considered a chair?' it's good... hahaha tawana kaming lahat... i really enjoy logic... *the word that classifies the chair is the chairness...
last class na namin yun tapos umuwi na ako... as usual parang kaninang umaga, traffic at lumulutang ang utak ko... maybe it's a sickness na hindi ko lam... i don' know... but i know in myself that something bothers me... hindi na kaya ng blog na magease ng pain...im not being emo or somesort pero sa tingin ko malungkot ako... then i realized ngayon-ngayon lng at may natandaan ako... yung quote ni sr.bob na maybe im just a good movie that after everyshow everybody leaves me behind... ngayon, nasesense ko na smiles, laughs, sabi ng iba makwela daw ako... lumalabas yung side na iyon kapag may mga kasama ako paglabas ko sa bahay at sa school... wala na, or meron. yung talgang naging kaibigan ko na even for a sem...
i cherish my friends ,the feeling that i exert to them, gives them heat and i think they recieve it... the problem is lagi akong naglalabas pero wala akong nararamdaman na bumabalik... i don't know., baka ksp lng ako.... no it's more to that.. hindi ko masabi sa kanila,. sabi ko sa sarili ko na baka busy lang sila... then. i realize na bkit kung sa iba meron pero para sa akin wala... baka mababaw pa lang yung bonding namin, pero magkakasama kami sa araw araw... baka hanggang classmate lang ang kaya kong i-establish... i know na walang nagbabsa ng blog ko pero i hope na sana meron akong mapaglabasan ng luha... sana kahit sa chat lang o sa kung saan, magkaroon ng kahit konting pansin, talagang yun yung kailangan ko,.,
i do hope for someone, pray for that to happen...
Friday, November 9, 2007
something's missing
much has been said
many are done
but in the end it falls
still short for something no one can see
i've put myself
doing for something
i've searched everywhere
to find nothing
inside then i ask
what do i need
maybe money, material things
then i think twice, maybe not
i've got friends
i have a family
it is still working
so what i must have to search
then i remember
one place i've got to look
somewhere near
a place where i didn't notice
then there i saw
what i lack
something easily given
but not always must be given
praise that's i need
the hunger with it
maybe im over reacting
but that's what i lack from my mother
in everything i do
there's no such good
in everyhing i say
there is always reject
maybe what i need
someone who can
turn this nightmare in to something good
to turn this wheel around
then i take a look
inside was fine
but when i looked closer
i saw a little problem
my heart's still beating
but then i realized
it's now weak
and no blood is flowing
after this, i live my life
lot's of laughs, stories and many more
but then something i know
it's good in the outside
then it's hollow inside
by me
many are done
but in the end it falls
still short for something no one can see
i've put myself
doing for something
i've searched everywhere
to find nothing
inside then i ask
what do i need
maybe money, material things
then i think twice, maybe not
i've got friends
i have a family
it is still working
so what i must have to search
then i remember
one place i've got to look
somewhere near
a place where i didn't notice
then there i saw
what i lack
something easily given
but not always must be given
praise that's i need
the hunger with it
maybe im over reacting
but that's what i lack from my mother
in everything i do
there's no such good
in everyhing i say
there is always reject
maybe what i need
someone who can
turn this nightmare in to something good
to turn this wheel around
then i take a look
inside was fine
but when i looked closer
i saw a little problem
my heart's still beating
but then i realized
it's now weak
and no blood is flowing
after this, i live my life
lot's of laughs, stories and many more
but then something i know
it's good in the outside
then it's hollow inside
by me
Subscribe to:
Posts (Atom)